BLOG en NIEUWS

AMSTELFLORA

Het is maandag 30 april, één dag na de zondvloed die de regenmeter vulde met maar liefst 41 mm water! De schooltuin is veranderd in een waterrijk moeras landschap. De slaplantjes die ik gisterenochtend in de grond heb gezet staan te wiegen op de bodem van een nieuw meer. Ik word triest van het aanblik, een diepe zucht ontglipt mij. Even verderop zie ik twee wilde eenden poedelen, hun vrolijke genater tovert dit keer geen lach op mijn gezicht. Bezorgd denk ik aan de verdronken schooltuintjes onder hun dobberende lijven. Met wild arm gezwaai stuur ik ze het luchtruim in. Het zit mij dit jaar niet mee hier op de Amstelflora. Dit is al de tweede keer dat de schooltuin onder water loopt. De grond blijft daarna lang een drijvende slappe massa, om vervolgens op te drogen als een in stukken gescheurde kei harde vlakte. De jongeplantjes en zaden hebben het zwaar. Zij die niet verzuipen worden rücksichtlos opgegeten door konijn en duif. En ik? Ik hang vandaag mijn hark in de wilgen en droom van betere tijden....