BLOG en NIEUWS

JURRASIC PARK

De Hendrik-Jan op de schoolwerktuin 'Mathilda Veenendaal' heet J.Roos. Wat hij allemaal doet is niet op te schrijven binnen het bestek van dit stukje. Het komt er op neer dat de tuin er 'gezond' uitziet. Met 'de tuin' wordt dan wel het hele schooltuincomplex bedoeld. Roos, zoals ik hem ook noem, werkte eerst op een andere schooltuin, bij de heer Kaas, op de Almatuin. Kaas had een gebruiksaanwijzing die Roos zich niet eigen kon/wilde maken. De mogelijkheid om van tuin te switchen pakte hij dan ook graag aan. Als gevolg van wat 'zwaar werk' werd genoemd had Roos tijdens het werk een hartaanval gekregen en mocht dan ook geen zwaar werk meer verrichten. Als compensatie hiervoor werd mij 1 dag assistentie beloofd door de hoofdtuinleider toen deze mij vroeg of ik zou kunnen samenwerken met de heer Roos. Het samenwerken verloopt uitstekend. We doen beiden wat we denken dat nodig is en wijzen elkaar zo nodig op andere mogelijkheden. Wat mij betreft hoef ik geen andere tuinman maar Roos moet over twee jaar met pensioen en dan is het weer afwachten wat er gaat komen. Diepgaande gesprekken hebben we nooit met elkaar, evenmin ruzie. Waar zou je trouwens ruzie over maken? We komen ook op verschillende andere punten niet zoveel met elkaar overeen maar dat blijkt geen bezwaar te zijn om samen te kunnen werken. Hoort hij een mooi stukje muziek, dan hoor ik de klanken aan die ik uit mijn huiskamer zou weren. Mijn muziekkeuze wordt op zijn beurt in meer dan twijfel getrokken en zelfs benoemd als 'rotmuziek'. Maar we hoeven hier niet naar muziek te luisteren. We moeten zorgen dat ons werk in orde is. Dat gaat voortreffelijk. Niet snel maar wel goed. De hoofdtuinleder van Kooten heeft daar dan weer zijn eigen ideeen over. Hij vindt het werk niet belangrijk maar de tijd dat je aan het werk bent. Iets wat ons beiden niet aanspreekt en wat dat betreft een goede reden onze samenwerking voort te zetten tot hij met pensioen gaat.


Roos overleed een jaar nadat hij met pensioen was gegaan. Ook de Mathilda Veenendaaltuin en de heer van Kooten bestaan slechts in herinneringen.